یک نفس زد و هدر شد…روزگار من به سر شد
در شهر به ما پیشنهاداتی شد.یکی این که با VPN Connectionبه سایت بلاگر متصل شویم و مطلب پست کنیم که این امر نیاز به اینترنت پر سرعت دارد که ما حتی اگر هم داشته باشیم(که در شرکت داریم) برای همدردی با امت مستضعف عمراً از این کارا نمی کنیم.من حتی ناهارمو از خونه می آرم همه می دونند.دومین پیشنهاد اختصاص یک Valid IPبه کامپیوتر شخصی بنده بود تا از این طریق سایت را باز کنم.که خب در این صورت فقط از اتاق خودم(ونه هیچ جای دیگر) می توانم مطلب پست کنم.از این رو که بنده در سنّی هستم که هر لحظه ممکن است یکی از هزاران خواستگارم را انتخاب کنم و به خانه ی بخت(؟) بروم …نتیجه می گیریم فعلاً تا وقتی Hostو Domainنگرفتیم و آرشیوهای مان را منتقل نکردیم زنده باد بلاگفا.
همیشه فکر می کردم این کافه های تیتر و نادری و شوکا و…که پاتوق فرهنگی ادبی نام دارد،محلی ست برای به اصطلاح چُس ناله های انتلکتوئلی و سِنتی مِنتالیسم و …دیروز به اتفاق دوستی رفتیم کافه شوکا.مشتری نداشت.یارعلی پور مقدم خودش بود و خودش.بیشتر داستانک هایش را در شرق و اعتماد خوانده بودم.کمی گپ زدیم و گپ زدیم از همه جا از عقاید کانتی تا بازی استقلال و…فکر نمی کردیم یار علی هم باصفا باشد.فکر نمی کردم فضای شوکا این چنین باشد.خاطره ای شد.این پست تقدیم به یار علی و رفیق،که خیلی خوش گذشت.
«منّت خدای را عَزِّ و جَل که چکمه ش موجب تَبَرُّج است…» (کرکس پیر-تهران-کافه شوکا-دوم بهمن 86)یار علی خیلی خندید چه کنیم دیگر…دونقطه دی لازم
سراغ یک رفیق دیگر هم رفتیم که خب هیچ به جز یک اسم و یک ساختمان درندشت نداشتیم.شما فرض کنید پیدایش کردیم.
استقلال همنام اهوازی را برد.من که خوشحالم،ولی یار علی با این که سالهاست استقلالی ست خوشحال نبود.مرتیکه ی مبتذل(لقب اهدایی ش به فیروز کریمی)خیلی ناراحتش کرده بود.اصولاً تعصب جنوبی ها تومنی هفت صنار فرق دارد اما خیلی جالبند.خیلی.
