برای دموکراسی پیشرفت و آزادی در جامعه شاخص های زیادی در نظر گرفته شده و بیشتر این پارامترها و شاخص ها به نوعی با هم در ارتباط هستند مثل نشر کتاب،درصد بی سوادی،رفاه اجتماعی،امنیت،محیط زیست،درصد جرم و جنایت و مجازات،پارلمان قوی،درآمد سرانه،تولید ناخالص ملی و… ولی یک شاخص می تواند کمی مستقل بوده و از همه مهم تر باشد آن هم وضعیت زنان در یک جامعه است.

شیخی(الان مرحوم شده) نامه ای نوشت به برتراند راسل درباره ی نظریه ی کوانتوم و جبر و اختیار،راسل چنان که رسم انگلیسی های آداب دان است نامه ای سه سطری نوشت و تشکر کرد و گفت منظور من را تاحدی نگرفته اید.شیخ باز نامه ای بسیار مفصل تر نوشت درباره ی کمال طلبی و سئوالاتی از آن فیلسوف انگلیسی کرد،خطاب آمد در دو سطر که چنین نیست و عرصه ی فلسفه و نظریات قطعی نیست و کمال هم در این زمینه مبهم است و البته بازهم تشکر.شیخ باز هم گیر داد تازه این بار ارشاد هم می کرد در باره ی عشق به انسانیت و پرسش هایی کرد از منظر ایدئولوژی خودش درباره ی اخلاق و ارزش ها.این بار جواب نیامد.

ببخشید ولمون کن بابا به انگلیسی چی می شه؟

در این گفتگوی روزنامه ی اعتماد با دکتر موسی غنی نژاد نکات خوبی آمده.ایشان از معدود افرادی هستند که از توسعه ی همه جانبه ی اقتصادی،بازار آزاد و لیبرالیسم دفاع می کنند.این که یک فرد با صراحت بگوید رسوخ سوسیالیسم و اندیشه های ضد مالکیت شریعتی و آل احمد ما را به این روز دچار کرده و خطاهای خاتمی را یکی یکی عنوان کند و چشم بسته به دولت فعلی فحش ندهد حتی می تواند نوعی شجاعت باشد.

در سایتی ورزشی مصاحبه ای به مناسبت سال نو با یکی از پیش کسوتان کشتی درج شده.ایشان نظرات بسیار خوب و سازنده ای درباره ی تیم ملی و المپیک و غیره داشتند.فقط یک نکته جلب توجه می کرد آن هم این که این پیشکسوت سال قبل در همین روزها به دیار باقی شتافته بود و احتمالا گفتگو در عالم برزخ انجام شده بود.هر چه بود از نظرات ایشان که تجربه ی دو جهانی داشتند استفاده کردیم و مستفیض شدیم.

هر چه به ذهنم فشار آوردم تا این قضیه را به قضیه ی فوت دوباره ی پدر پرزیدنت ربط بدهم نشد.شما زورتان را بزنید شاید فرجی شد.

خواب می بینم.همه چیز خوب است.اما ناگهان بدی ها،گرفتاری ها و مشکلات با ترتیبی خاص یکی یکی آمدند.کار به جایی رسید که تصمیم گرفتم بیدار شوم تا خلاص شوم.بیدار شدم، همه ی بدی ها و گرفتاری ها و مشکلات بودند این بار نه یکی یکی بلکه یکجا.می روم بخوابم.

«جهان آن قدر زشت است که هیچ یک از مردگان سر از خواب برنمی داشتند» ((میلان کوندرا – سبکی تحمل ناپذیر هستی))

جهان پهلوان نیاز مالی دارد،جهان پهلوان در تهران آپارتمان ندارد،جهان پهلوان پول می خواهد،لابد مثل آن پسرک کشتی گیر(که حالا دکتر و نماینده ی شورای ابرشهر شده)مدرک دانشگاهی هم می خواهد،جهان پهلوان است دیگر،تختی که نیست،هست؟تختی خواب است جهان پهلوان اما بیدار است.

کِی خوابیدیم؟کِی بیدار می شویم؟

«حتّی اگر تمام جامعه ای بد سرشت باشند با وضع و اجرای قانون می توان جامعه ای نیک سامان داشت»ایمانوئل کانت

در خوش بینانه ترین حالتِ ممکن اگر جامعه ی ما نیک سرشت باشد،نیک سامان نیست.بین سه گروه از روشنفکران دینی،عرفی و گروه سوم را نمی دانم چه بنامم(؟) در وضع قانون،مباحثی در جریان است.گروهی مانند سیّدجواد طباطبایی و موسی غنی نژاد معتقدند فقه منبع کافی ای برای وضع قانون در ایران است.گروهی مانند حسن یوسفی اشکوری معتقدند بین فقه و قانون (حقوق و قوانین موضوعه) هم ترازی و هماهنگی چندانی نیست و گروهی هم چاره را در دموکراسی خواهی ناب و رفراندوم می دانند.دومی و سومی چاره ی روشنی جلوی ما نگذاشته اما دلایلِ سلبی شان محکم تر از اولی هاست.گروه اولی هم در عین حالی که خوب حرف می زنند چاره را به گردن فقیهان و مجتهدان انداخته اند.اوضاعی ست برای خودش.نه سر کلاف داریم نه خود کلاف.

صحبت از قوانین شد و انتخابات هم نزدیک است.لشکر اصلاح طلبان منهزم ومنهدم شد.رد صلاحیت یا به قول آقایان عدم احراز صلاحیت خیلی ها را به خانه فرستاد.نمی دانم آقایان کی می خواهند بفهمند.یا می فهمند و فکر می کنند ما نمی فهمیم؟این اصلاح طلبی نیست،این به هر شکل ماندن صحیح نیست.در خوش بینانه ترین حالت وضع همین است.فکر نکنم در انتخابات شرکت کنم هر چه رای دادم کافی ست.آقای اصلاح طلب تو هم بیا با من «همراه شو عزیز،تنها نمان به این فلاکت،کاین درد مشترک هرگز با این نوع مشارکت آسان نمی شود»*

مطلب مرتبط و بسیار زیبا

—————————————————————–

پا نوشت:

* از پرویز مشکاتیان و همچنین محسن نامجو به خاطر برهم زدن این ترانه خیلی عذر می خوام.دیدم اصلاح طلبان مصادره به مطلوب کردند ما هم مصادره به نامطلوب می کنیم.